Uniwersytet Kazimierza Wielkiego w Bydgoszczy - Centralny System UwierzytelnianiaNie jesteś zalogowany | zaloguj się
katalog przedmiotów - pomoc

Wspomaganie rozwoju psychospołecznego w okresie dorastania z metodyką 1100-P-OP24WR-SD
Laboratorium (LAB) Semestr letni 2018/19

Informacje o zajęciach (wspólne dla wszystkich grup)

Liczba godzin: 15
Limit miejsc: (brak limitu)
Zaliczenie: Zaliczenie na ocenę
Literatura uzupelniająca: Edwards H. Clifford (2006) Dyscyplina i kierowanie klasą. Warszawa: WN PWN.

Mazlish E., Faber A. (2016) Jak mówić do nastolatków, aby nas słuchały. Jak słuchać, żeby z Nami rozmawiały. Poznań: Media Rodzina

Nolting Hans-Peter (2004) Jak zachować porządek w klasie. Gdańsk: Gdańskie Wydawnictwo Psychologiczne.

Rosenberg M.B. (2003) Porozumienie bez przemocy. O języku serca. Warszawa, Jacek Santorski & Co.

Metody dydaktyczne: metody aktywizujące
metody kooperatywne
zajęcia realizowane innymi metodami
Metody dydaktyczne - inne: Prezentacje multimedialna; praca w małych grupach; ćwiczenia w stosowaniu metod przewidzianych w danym programie - modelowanie, wypełnianie kart pracy, odgrywanie scenek, runda podsumowująca.

Literatura:

Bradziejewska M. (2005) Okres dorastania. Jak rozpoznać potencjał nastolatków. W: A. Brzezińska (red), Psychologiczne portrety człowieka. Praktyczna psychologia rozwojowa. Gdańsk: GWP, s. 345-379.

Kołodziejczyk J., (2005), Dyscyplina w klasie. Metody i techniki interwencji.

Kraków,Sophia. Rozdziały: I - VI http://www.nodnsophia.pl/download/dyscyplina-w-klasie-wydawnictwo-sophia.pdf

Koźmiński G.J., Kitowska D.K. (2000) „Nauczyciel-Wychowawcą”, Złotów: Pracownia Wydawniczo-Edukacyjna K&K. Rozdział II.

MacKenzie R. J. (2008) Kiedy pozwolić, kiedy zabronić w klasie. Gdańsk: Gdańskie Wydawnictwo Psychologiczne. Rozdział I (s. 17-28). Rozdział III (s. 63-72).

Tempczyk – Nagórka Ż. (2017). Między odrzuceniem a akceptacją – w stronę komunikacji inkluzyjnej. Forum Pedagogiczne, nr 1, s. 121-135.

Widstrand T. (2008) Porozumienie bez przemocy, czyli język żyrafy w szkole. Warszawa, CMPP-P. Część I (s. 16- 79).

Vopel K.W., (2006) Poradnik dla prowadzących grupy. Teoria i praktyka dla prowadzących grupy. Kielce: Jedność. Rozdział 3, 4, 5, 6.

Efekty uczenia się:

U-2 Student zna metody pracy z nastolatkami przewidziane w programie pracy z młodzieżą i umie je zastosować w sytuacjach aranżowanych w parach i na forum grupy [K_U04].

K-1 Student przyswoił sobie zasadę etyczną - przede wszystkim nie szkodzić - i przestrzega jej w trakcie ćwiczeń realizowanych pod superwizją nauczyciela prowadzącego laboratoria [K_K05]

Metody i kryteria oceniania:

Wykonanie zadań zlecanych przez prowadzącego laboratoria w trakcie ich trwania.

Zakres tematów:

1. Specyfika problemów nastolatków, do których kierowany jest program (Trening Zapobiegania Agresji vs Fred goes net)

2. Teoretyczne podstawy programu, cele i metody pracy.

3. Analiza scenariuszy zajęć

3. Ćwiczenie posługiwania się metodami wybranego programu w parach, małych grupach i na forum grupy.

4. Refleksja nad etycznymi aspektami stosowania wybranego programu w praktyce.

Grupy zajęciowe

zobacz na planie zajęć

Grupa Termin(y) Prowadzący Miejsca Akcje
1 wielokrotnie, sobota (niestandardowa częstotliwość), 9:00 - 16:00, sala 17
Robert Rejniak 11/13 szczegóły
2 wielokrotnie, sobota (niestandardowa częstotliwość), 9:00 - 16:00, sala 17
Mariusz Krysiak 13/13 szczegóły
Wszystkie zajęcia odbywają się w budynku:
Budynek przy Al. Powstańców Wielkopolskich 2
Opisy przedmiotów w USOS i USOSweb są chronione prawem autorskim.
Właścicielem praw autorskich jest Uniwersytet Kazimierza Wielkiego w Bydgoszczy.